POSTURALE REACTIES

De posturale reacties vormen het kader waarbinnen andere systemen effectief kunnen worden gebruikt. De overgang van de primaire reflexen naar de posturale reacties is een proces. De posturale reacties worden vanuit de middenhersenen gestuurd, er is dus een actieve betrokkenheid van de hogere hersenstructuren dan bij de primaire reflexen. 

Door bepaalde bewegingspatronen steeds weer te herhalen, worden de primaire reflexen geremd en kunnen de posturale reacties gevormd worden en geautomatiseerd worden. Dit gebeurt bijvoorbeeld bij het rechtop zitten, het rechtop staan, het lopen. 

De posturale reacties gaan over houding, beweging en stabiliteit.

HRR

HOOFD-RECHTINGS REFLEX

De hoofdrechtingsreflex is een reactie op op de zwaartekracht als resultaat van somatosensorische, visuele en proprioceptieve invloeden. Het kind moet deze drie vormen van prikkels kunnen laten samenwerken. Dit ontwikkelt zich vanaf de tweede tot vierde maand na de geboorte. De controle van het hoofd ontwikkelt zich dan.


De oculaire en labirintische hoofdrechtingsreflexen zorgen er samen voor dat hoofd in middenlijnpositie blijft ondanks beweging andere lichaamsdelen. Oculair via visuele prikkel, labyrintisch via vestibulaire informatie. Wanneer één van beide niet goed ontwikkeld is, dan gaat dat ten koste van evenwicht, gecontroleerde oogbeweging en visuele perceptie. 


Wanneer de oculaire hoofdrechtingsreflexen niet goed ontwikkelen zal dit visuele problemen geven met fixeren en volgen. Dit kan effect hebben op lezen, begrijpend lezen en spelling

De Amfibie reflex ontwikkelt zich tussen de vierde en de zesde levensmaand ontstaat rond de elfde week na de conceptie. Deze reflex treedt op bij aanraking van of lichte druk op de handpalm. Wanneer het bekken aan een kant wordt opgetild zal de heup en de knie aan die kant buigen. Dan gebeurt eerst in buikligging en daarna ook in rugligging.


In de periode daarvoor is de flexie van het been gekoppeld aan de flexie van de arm aan dezelfde kant en de kant waarop het hoofd gedraaid is (ATNR), of de positie van het hoofd zoals bij de TLR of de STNR, waarbij beide benen samen bewegen.


Is de amfibiereflex onderontwikkeld, dan zal gekruist tijgeren en kruipen niet soepel gaan. Op latere leeftijd zal er een verhoogde spiertonus zijn die gymnastiek en sporten bemoeilijkt. Als de amfibiereflex  volledig afwezig is, zijn er nog primaire reflexen actief, met name de ATNR en de TLR.

    AMFIBIE

    REFLEX

    SEGMEN-TALE

    ROL-REFLEX

    De segmentale rolreflex helpt bij de omwentelingsbewegingen. Het is een lichaamsrechtingsreflex.

    De segmentale rolreflexen worden op twee sleutelposities van het lichaam ontwikkeld: de schouders en de heupen. De beweging begint bij het hoofd, dan volgen schouders, borst en bekken of vice versa.


    De reflex verschijnt in de 6e maand om van rug naar buik te kunnen rollen en in de 8e tot 10e maand van buik naar rug, gevolgd door zitten, dan op vier geknield zitten en uiteindelijk staan. De reflex wordt overbodig voor proces van liggen naar staan, maar blijft latent aanwezig om gemakkelijker van houding te veranderen en souplesse te brengen in lopen, springen, skiën….


    De posturale rechtingsreflexen zijn slechts het begin van posturale controle. Zodra de rechtingsreacties werkzaam zijn, worden vanaf circa de 9e maand de evenwichtsreacties ontwikkeld. Die stimuleren de labyrinten. Evenwichtsreacties zijn primitieve beschermingsreacties  die optreden als iemand plots van houding verandert of zijn evenwicht verliest. Ze zijn afhankelijk van visuele prikkels en er wordt verondersteld dat ze verbonden zijn met de volgroeide ‘schrik'- of Strauss reflex.

    De parachute reflex wordt uitgelokt door zuigeling in de lucht te houden en dan te ‘laten vallen’. Armen worden uitgesterkt om hoofd en lichaam te beschermen. Wordt het kind rechtop gehouden, dan worden de onderste ledematen eerst uitgesterkt en opgespannen en gaan dan in abductie. Rond de 6e maand verschijnt ook de zijwaartse parachute- of ‘ondersteuningsreflex’. Deze is belangrijk als het kind leert zitten. Als het in zithouding evenwicht verliest, geeft deze reflex een compenserende armbeweging aan de kant waar het naartoe valt.

    Kinderen zonder evenwichtsreacties zijn vaak onbeholpen, ze vallen vaker en hebben moeite met bewegingen wanneer ze plotseling van richting moeten veranderen.

      EVEN-WICHTS-REAC-TIES

      HOE KUNNEN WE U HELPEN?